Κουτσολιό – Κοτσιλιό – Κουτσελιό – Κοτύλιον
Σύμφωνα με τον Κώστα Οικονόμου το τοπωνύμιο σχηματίστηκε κατευθείαν από το επώνυμο Κουτσολιός με αλλαγή του γένους, από αρσενικό σε ουδέτερο, αναλογικά προς τη λέξη χωριό.
Το επώνυμο Κουτσολιός σχηματίζεται από το πρόθημα κουτσό- και το βαφτιστικό Λιός, που προέρχεται από το Λέος με συνίζηση.
Το βαφτιστικό Λέος προέρχεται από το Λέων με αλλαγή της κατάληξης -ων σε -ος (Όπως Αγαμέμνων – Μένιος)
Ο επίσημος τίτλος Κουτσελιό παρουσιάζει [e] στη θέση του αρχικού [ο], αφού στον αρχικό φωνητικό τύπο [koutsl ΄o] θεωρήθηκε ότι το φωνήεν που απεβλήθη λόγω του βορείου φωνηεντισμού ήταν το [i (<e] και όχι το [u (< o].
Τα οικωνύμια το νομού των Ιωαννίνων, Κ. Οικονόμου (2002)
Σύμφωνα με τον Στέφανο Μπέτη το τοπωνύμιο Κουτσελιό προέρχεται από το επώνυμο κάποιου κατοίκου ή φάρας με το όνομα Κοτσέλη. Η ερμηνεία μάλλον αμφισβητείται δεδομένου ότι ο τύπος Κουτσελιό είναι νεότερος. Φαίνεται να κυριαρχεί στη δεκαετία του 1940.
Ονοματολογία των χωριών Νομού Ιωαννίνων, Σ. Μπέτη (2002)
Το Χρυσόβουλο του Ανδρόνικου Β΄ του έτους 1321 αναφέρει : «.. Χωρίον Παροικείον, χωρίον Πόβλιστα, χωρίον Άρουλα…..έτερον σιγιλατίκιον «των παίδων του Βλασίου, » έτερον σιγιλατίκιον «το στάσιον του Ηλία»…»
Η προφορική παράδοση, φαίνεται να συμφωνεί με την πληροφορία που αντλούμε από το Χρυσόβουλο του Ανδρόνικου Β΄ του έτους 1321, αφού θεωρεί ότι το τοπωνύμιο προήλθε από το όνομα του πρώτου κατοίκου της περιοχής, του τσέλιγκα Ηλία, που ήταν κουτσός. ( κουτσο- Λιος). Συναντιέται επίσης και με την επιστημονική ερμηνεία του Κ. Οικονόμου.
Ο δάσκαλος, Κώστας Σιόντης στο βιβλίο του «Ο δήμος Παμβώτιδας» αναφέρει ότι στην αλληλογραφία της κοινότητας του έτους 1929 συναντάμε τους τύπους Κουτσιλιό και Κουτσουλιό.
Ο Π. Αραβαντινός στη «Χρονογραφία περί Ηπείρου» (1856) αναφέρει σε παρένθεση εκτός από το όνομα Κουτσολιό και το όνομα Κοτίλιον. Η σωστή γραφή είναι Κοτύλιον και προέρχεται από το θηλυκό κοτύλη που σημαίνει κοίλωμα, βαθούλωμα, επίθετο που φαίνεται να περιγράφει την κλίση του εδάφους του κάμπου του χωριού , που πλημμύριζε από τα νερά της βροχής, ώστε, από το φθινόπωρο μέχρι και τις 24 Ιουλίου, να σχηματίζεται λίμνη, γνωστή ως έλος του Κουτσελιού.